Ціха ніч — текст песни

То марозам глеба стыне, то цячэ ізноў адліга,

Неба шэрае, а снег брудны з плямамі індыга. "Гэта быў нялёгкі год", "Гэтым разам год за дзесяць" -

Шчыра кажучы задрала гэта зноўку чуць, аж бесіць!

Па калечнасці жыцця мы абнавілі нарматывы,

Хаця дзе навогул год, што для ўсіх бы быў шчаслівы?

Але трэба ўсё ж прызнаць: гэты год быў як клаака...

Што клаака - проста жопа! Што там жопа - проста срака!

Крок за крокам, дзень за днём мне на плечы цісне стома -

Першы год жыцця здалёку, першы год жыцця не дома,

Год паўнюткі самых розных "першых і апошніх разаў",

Год засохшых парасткаў, год праросшых метастазаў. “Вецер у полі закружыў”, так што хоць лабатамія,

Па тэсцікулах ментальна прыляцела - мама мія!

Ладна, гендэрных метафар можна было менш рабіць,

Але што ў каго баліць, той пра тое і нудзіць.

А баліць мне шмат за што, дзе я корч быў і слабак,

За кіеўскіх сяброў, якім ў лютым напісаў: "ты як?", -

І цягам году не званіў, быццам правялі мяжу,

Глядзеў толькі, хто ёсць анлайн - быццам што я ім скажу?

Больш баліць за тых, каму не "якнуў" летась нават так,

І мы як соль, што па ўсім свеце з неба раскідаў чумак,

За тых хто з'ехаў за мяжу і шукае новы дом,

І больш не вернецца назад - дзень добры, барев дзэс, шалом.

Баліць за Саню Сідарэнка, з кім у Графіці ліў пот,

У Сані нарадзіўся сын, а Саня сеў на 8 год.

Балюча за лексічную метамарфозу слова "буча" -

Кплівенькі размоўны слэнг, які цяпер гучыць балюча.

Але ёсць яшчэ агенчык, што падаграе планету,

Мой настрой святочным робяць не прагнозы гідрамету.

Як у самай найбанальнай меладраме з Галівуду,

Я сяджу як Джулі Робертс і ўпарта прагну цуду.

Мая вера ў цуды закалілася ў катлаване

На нянавісці, любові, крыўдзе, болю і каханні.

Хай ўсё дома будзе добра, хай зацягваюцца раны,

Помсты й доўгай памяці аб тых, чыі парвалі планы.

Хай апошнія танцоры танчаць недзе па-над Cожам.

Не загоіцца, дык дай бо мо хаця б прывыкнуць зможам.

Бі, пакуль ёсць сілы біць! Грэй, каб маразы не з’елі!

Хай баліць, пакуль баліцца! Плач, пакуль ёсць слёзы ў целе!

Тиха ніч, свята ніч!

Ясність б'є від зірниць.

У свята вельмі просты склад, простыя інгрыдыенты.

Гэта дзеці, што ў цяпле распакоўваюць прэзенты,

Свята - гэта не баяцца, што пагрукаюць у дзверы,

Каб патэльняй катаваць за бел-чырвоныя шпалеры.

Свята - не кантраляваць у што абуты ногі,

Каб хутчэй быць ў бомбасховішчы пад гук паветранай трывогі.

За вакном усё спакойна, як перад адлігай ціша,

А з левабярэжжа сябра мне галасавуху піша:

Каб Каляды падвасэліць і мяне павіншаваць,

Ён спявае ціха-ціха, бо “відбій та брати сплять”.